Jeugd, Carrière, Bridge en Senioriteit

Jeugd In ons gezin met 6 jongens ben ik opgegroeid (denk aan de daltons) in Heerenveen-Noord. Daar werd veel gevoetbald, gehockeyd en geschaatst. Wij voetbalden op het rozenveldje, op het schoolplein en op een grasveldje tussen de huizen. Vele ramen zijn er gesneuveld en mijn vader werd uit de glasverzekering gegooid. De hockeysticks haalden wij, gewapend met een kapmes, uit het Hepkema bosje. De politie moest je niet snappen want dan werd je opgepakt. Dat is een aantal keren gebeurd en wij werden naar de gevangenis gebracht, die toen nog in het gemeentehuis zat, wat wij vervolgens moesten schoonmaken. Schaatsen deden wij op Klein Thialf. Na een beker warme chocolademelk waanden wij ons net zo goed als Ard Schenk en Kees Verkerk.

Na de basisschool ging ik naar de MULO en vervolgens de Meao. Daarna de lerarenopleiding in Leeuwarden. Omdat ik een lang studeerder ben, begon ik mijn Carrière op mijn 28e in het onderwijs. Inmiddels was ik getrouwd en heb drie kinderen gekregen; 2 jongens en een meisje. Mijn werkzaamheden als docent economie verliepen via de LAS, MEAO, NIBO, CAVV en de laatste 25 jaar op NHL/Stenden. Wij moesten overstappen op een Engelstalig curriculum en dat gaf in het begin veel klotsende oksels. Maar ook de mogelijkheid om tijdelijk in het buitenland les te geven: Helsinki, Aruba, Quatar en Indonesië.

Wij waren vroeger veel aan het schutjassen, klaverjassen e.d. en was bridge een brug te ver. Dat was voor de “beter” gesitueerden. Mijn moeder was strijdvaardiger en zij is met bridge begonnen. Maar mijn vader vond het “geouwehoer” na het bridge verschrikkelijk en heeft het nooit willen leren. Door mijn moeder is het kiemzaadje bridge bij mij ontsproten. De herenclub in Heerenveen was mijn begin. De senioren wilden graag tegen de jonkies bridgen want dan konden ze goed scoren. Maar na een half jaar veranderde dat. Wij gingen beter spelen en de senioren werden minder royaal in het trakteren op een biertje nadat ze aan de verliezende hand waren. De voorzitter, Tjipke Hofma, schreef op het laatst bijna wekelijks een in memoriam want de gemiddelde leeftijd lag boven de 80. De Heerenclub hield op te bestaan en werd ik lid van BC Akkrum. Met diverse partners heb ik gespeeld met zeer uiteenlopende resultaten en ervaringen. Van clubkampioen tot “vechtjas”. De een bood te hoog en de ander zou het nooit leren. “Het ligt altijd aan de maat”. Daarnaast was ik een fervent tennisser en heb op de tennisbaan Koosje ontmoet. Niet alleen een goede tennister maar inmiddels ook een enthousiast bridger.

Toen ik gestopt ben met werken startte mijn Senioriteit. Behalve leren golfen heb ik diverse bridgecursussen gevolgd. De C cursus was niet eenvoudig; met 30 ervaren bridge cursisten naar Utrecht om de biedingen toets te doen. Slechts 5 zeer geoefende bridgers haalden deze test waaronder een lid van onze club.!! Helaas zat ik daar niet bij. Nu bridge ik in Oldeboorn met Mario en in Akkrum met Renze, weer met wisselend resultaat. Aan wie het ligt, laat ik liever in het midden. Het mooie is de samenwerking tussen Oldeboorn en Akkrum. Mijns inziens een win/win situatie en de Anema beker komt steeds dichter bij Akkrum te staan.

Meinard Fransen